اکبر مشهدی ملایری معروف به اکبر مشتی در اواخر دوره قاجار در پی کسب و کار از ملایر به تهران می آید. او در ابتدا با چوب فروشی به گذران روزگار می پردازد در ابتدا از تهران به شمال کشور قند و چای و نیز به تهران چای و چوب ارسال کرده و در منطقه پل چوبی به فروش می رسانَد. زندگی اکبرمشتی در 20 سالگی و پس از آشنایی با محمد ریش دگرگون می شود. محمد ریش از بستگان شاه قاجار،مظفر الدین شاه و بستنی فروش بود،وی  اکبرمشتی را به عنوان آشپز به دربار مظفرالدین شاه می بَرد.

 

اکبرمشتی در دربار و تا زمان انقراضِ سلسله قاجار به تهیه بستنی و پذیرایی های لازمه می پرداخت،تا این که با روی کار آمدن رضا خان از دربار اخراج می شود، پس از اخراج شدن از دربار، با اندک پس اندازی که داشت به همراه محمد ریش اولین بستنی فروشیِ ایران را در حوالی میدان راه آهن تاسیس می کند. اکبرمشتی معتقد بود بستنی ایرانی باید دارای طعم خاص ومناسبی باشد، به همین خاطر از زعفران، گلاب و خامه  ری در بستنی هایش استفاده میکرد.
کاسبی اکبرمشتی به سرعت پیشرفت کرد و شهرت او عالمگیر شد، تا جایی که میهمانان خارجی و فخرالدوله مادر امینی (یکی از نخست وزیران دوره پهلوی) به بستنی های او علاقمند و مشتری پر و پا قرص او شدند. پس از گذشت مدتی اکبرمشتی با تاسیس شعبه ای دیگر از بستنی فروشی خود در تجریش، بستنی هایش را از منطقه ری به شمال شهر می آورد تا به فروش برساند. اکبر مشهدی ملایری سرانجام  در حالی که تا سن 92 سالگی ازدواج نکرده بود به علت نارسایی کلیه دار فانی را وداع می گوید. پس از مرگ اکبرمشتی شهرت بستنی های او و مشتریان پر و پا قرصش همچنان پا برجا ست.