شعری در مذمت ربا و احتکار با گویش ملایری،اثر فریدون محمدی متخلص به شبگیر.

 

اُ ،کِرانشین بیچاره یِ، اَ ، یادت رفت

مین دُنِ هَمَن یِی دفَه ، کِو ، کِردی عمو

مالِ ای حرفانویدی ، بَنیشی ، دِ ماکسیما

با ایکا را، نِمِنی، خُتِ تو هِو ، کِردی عمو

به کجا رسیدی و آ خر کارت میشَه ، شی ؟

بریِ چَن تا، تومَن پول چِنَه ، تِو ، کِردی عمو

پولِت اَ، پارو ، میرهَ بالا و کَل کَل مُکُنی …

رختِ دِریده یِ ، اُ ، سالِتِ ، نِو ، کِردی عمو

کاشکی اَ، خِو ، ویریسی ، بیدار بَشی آخِردال

به خودِت، بیایی ، چِنَه ؟ روزت، شِو کردی عمو

 

شاعر:فریدون محمودی(شبگیر)