پروفسور سعید شاملو، بنیانگذار روان شناسی بالینی ایران است. او هم چنین، بانی تجدید حیات انجمن روانشناسی ایران بوده و از پیشگامان طراحی سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره است. راه اندازی اولین دوره فوق‌لیسانس و دکتری روان‌شناسی بالینی در ایران را بر عهده پروفسور شاملو، بوده است. این استاد بزرگوار، بیش از یک صد مقاله نظری و پژوهشی در روان‌شناسی تالیف کرده است. برجسته ترین فعالیت علمی پروفسور شاملو در اواخر عمرشان، برگزاری دومین کنگرهٔ بین‌المللی روان‌درمانی در شرق بوده است.

بیایید با بنیانگذار روانشناسی بالینی ایران آشنا شویم.

پروفسور سعید شاملو، بنیانگذار روان شناسی بالینی است که در سال 1308 در ملایر چشم به جهان گشود. او، دوران دبستان و دبیرستان خود را در مدرسه های آمریکا پشت سر گذاشت و پس از آن راهی دانشگاه جورج واشنگتن شد. پروفسور سعید شاملو، مدرک کارشناسی ارشد، دکتری و فوق دکتری خود را از دانشگاه های ایالتی واشنگتن و دانشگاه ایلی نویز دریافت نمود. او روانشناسی بالینی را تا مدرک دکتری ادامه داده و دوره فوق دکتری اش را به تحصیل در رشته روان درمانی اختصاص داده است. پس از پایان دوران تحصیلات و دریافت مدرک فوق دکتری، دو سال در آمریکا در سمت استادیاری مشغول تدریس شد.

بعد از تدریس در دانشگاه، در بخش روانپزشکی بیمارستان ایلی نویز، به عنوان روانشناس بالینی بخش مشغول به کار شد و پس از آن، تصمیم گرفت به ایران برگردد.

به مدت دو سال، از سال 1340 تا 1342 در دانشکده پزشکی دانشگاه شهید بهشتی،که در آن زمان به دانشگاه ملی ایران معروف بود، به تدریس و تحقیق و فعالیت بالینی پرداخت.

سی سال، از سال 1342 تا 1373 در دانشگاه تهران و پس از آن، در دانشگاه علوم پزشکی تهران، به فعالیت پرداخت. به علاوه در سال 1344، اولین کلینیک مرکز مشاوره و راهنمایی در دانشگاه تهران را تاسیس نمود. سمت او در دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران، استادیاری، دانشیاری و استادی بوده است. بخش بزرگی از تجربه های استاد، از تحقیق، تدریس و ارائه خدمات بالینی در همین سالها به دست آمده است.

در سال 1373،  گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی را تاسیس نمود. خود ایشان، ریاست این گروه را بر عهده گرفت. راه اندازی اولین دوره فوق‌لیسانس و دکتری روان‌شناسی بالینی در ایران را پروفسور شاملو، برعهده گرفته است.

 پروفسور سعید شاملو، از پیشگامان طراحی سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره است. وظیفه اصلی سازمان نظام روان شناسی و مشاوره، ارتقای سطح دانش روانشناسی و مشاوره، حمایت از مراجعه کنندگان به مشاوران و حمایت از حقوق روانشناسان و مشاوران ایران است.

علاوه بر راه اندازی و تدریس و مدیریت شاخه های مختلف روانشناسی، پروفسور شاملو، بانی تجدید حیات انجمن روانشناسی ایران نیز بوده است.

"مرکز بین المللی شرح حال نویسی "(IBC) در کمبریج انگلستان در سال 2004، پرفسور شاملو را به عنوان نامزد مرد سال انتخاب نمود. برگزیده شدن از سوی این مرکز، کار آسانی نیست و تنها به افرادی اختصاص می یابد که دستاوردها و فعالیت هایشان در جامعه، برجسته باشد. اختصاص این عنوان، به پروفسور شاملو، نشان دهنده لیاقت ایشان و جایگاه بالای علمی ایشان می باشد.

ایشان، بیش از یک صد مقاله نظری و پژوهشی در روان‌شناسی تالیف کرده است. به طور کلی، نوشته هایی که از پروفسور سعید شاملو، به جای مانده است را می توان به سه دسته، مقالات تالیفی، ترجمه و تالیف کتاب تقسیم بندی نمود.

کتاب هایی که پروفسور شاملو ترجمه و یا تالیف نموده است:

بهداشت روانی
روان‌شناسی بالینی
روش‌های نو در روانکاوی
کاربرد روان­درمانی
مکاتب و نظریه‌های شخصیت
آسیب‌شناسی روانی
روش تهیه شرح‌حال
مصاحبه تشخیصی
تاریخ علم روان‌شناسی
روان­درمانی کودک
شخصيت ايرانی (کتاب شخصیت ایرانی ایشان، ناتمام است)

پروفسور شاملو در آکادمی علوم نیویورک، انجمن روان شناسی آمریکا، روان درمانی آمریکا، انجمن هیپنوتیست های آزمایشگاهی، هیات تحریه دایره المعارف بین المللی روان کاوی، روان پزشکی ، اعصاب و روان شناسی عضویت داشته و به مشاوره و فعالیت پرداخته است.

برجسته ترین فعالیت علمی پروفسور شاملو در اواخر عمرشان، برگزاری دومین کنگرهٔ بین‌المللی روان‌درمانی در شرق و کفتگوی بین تمدن­ها که بیش از ۶۰ مهمان از تمام قاره‌های جهان در آن شرکت داشته‌اند، می باشد. پروفسور شاملو، ریاست و دبیری این کنگره را بر عهده داشته است.

پروفسور سعید شاملو، سال ها از بیماری قلبی رنج می برد و دکتر برایش تجویز کرده بود که از هر گونه فعالیت استرس زایی دوری کند. اما تعهد علمی و حساسیت ایشان به کنگره علمی، باعث شد که پس از برگزاری دومین کنگره بین المللی روان درمانی در شرق، در اثر فعالیت زیاد و فشار ناشی از آن، راهی بیمارستان شود. بی خوابی و فشار روانی، باعث شده بود تا پروفسور شاملو، در برابر بیماری ضعیف شود. هرچند که پروفسور از بیمارستان مرخص و مشغول پیگیری فعالیت های دانشجویانش شد، اما چند روز بعد، دوباره دچار قلبی شد؛ این بار جسم رنجور این استاد بزرگوار، در برابر بیماری تسلیم شد و سرانجام در صبحگاه روز دهم دی ماه 1383، درگذشت.

یازدهم دی ماه، هزاران دانشجو و اساتید، با پدر علم روان شناسی بالینی وداع کرده و او را در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپردند.

به وجود پروفسور شاملو و فعالیت های علمی ارزشمندشان احترام می گذاریم.